Medyczny jednorazowy zestaw infuzyjny

Nakłucie korka butelki: umożliwia wprowadzenie korka butelki/worka infuzyjnego w celu utworzenia kanału wylotowego leku.

Urządzenie wlotowe (w tym filtr powietrza): umożliwia przedostanie się powietrza do butelki w celu utrzymania równowagi ciśnienia podczas filtrowania cząstek unoszących się w powietrzu.

Linia infuzyjna: rurka górna (połączona z butelką) i rurka dolna (połączona z pacjentem), elastyczny cewnik z tworzywa sztucznego.

Zbiornik ociekowy (zbiornik ociekowy): przezroczysty pojemnik używany do obserwacji szybkości kapania i działający jako kolektor powietrza zapobiegający przedostawaniu się pęcherzyków do naczyń krwionośnych.

Regulator przepływu (zaciski rolkowe): reguluje natężenie przepływu poprzez zmianę stopnia zaciśnięcia rurociągu.

Filtr roztworu: Znajduje się na końcu pacjenta, a wielkość porów membrany wynosi zwykle 15 μm i filtruje cząsteczki w roztworze.

Złącze stożka zewnętrznego: łączy igłę infuzyjną lub cewnik.

Igła infuzyjna (opcjonalnie): element końcowy do żył nakłuwających.

Podczas stosowania butelkę infuzyjną zawiesza się co najmniej 1 metr nad miejscem wkłucia pacjenta. Pod połączonym działaniem ciśnienia atmosferycznego i grawitacji ciecz wewnątrz butelki przepływa do zakraplacza przez rurkę. Kiedy ciśnienie kolumny cieczy wewnątrz zbiornika przekracza ciśnienie dożylne, ciecz przepływa dalej wzdłuż rurki i wpływa do kroplówki przez igłę infuzyjną. Zakraplacz pozwala personelowi medycznemu intuicyjnie monitorować liczbę kropli na minutę, natomiast regulator przepływu służy do regulacji prędkości.

Podstawowym celem medycznych jednorazowych zestawów infuzyjnych jest dożylne podawanie pacjentom leków, roztworów odżywczych, roztworów elektrolitów itp., co czyni je jedną z najpowszechniejszych metod podawania leków w nagłych przypadkach, podczas hospitalizacji i podczas różnych zabiegów klinicznych. Od resuscytacji płynowej, przez wlewy antybiotyków po podawanie chemioterapii, zestawy infuzyjne są niezbędnymi narzędziami dostępu.